جاده ابریشم نمادی است که روح جاودان ارتباط بین مردمان را بیدار می‌کند. برای کشف این روح ابدی است که پروژه مطالعه جامع جاده ابریشم تحقیق پذیرفته است.

اگ مقصود از روح جاودان، ارتباط بین مردمان و تبادل جریان‌های فکری، هنری، سنتها و آیین‌ها و در واقع انتقال فرهنگ به وسیله کالاست، باید گفت که اقوام ایرانی در این انتقال فرهنگی نقشی برجسته داشته‌اند، و اگر محدوده زمان و مکان را تنگتر کنیم، یعنی زمانی را به هزاره اول میلادی و مکان را به مسیر شرقی و زمینی جاده ابریشم محدود کنیم در آن صورت متوجه می‌شویم که اقوام ایرانی مقیم آسیای مرکزی:

پارتی‌ها، بلخی‌ها، سغدی‌ها، ختنی‌ها و خوارزمی‌ها در این انتقال کمک شایانی کرده‌اند. ما در اینجا با اشاره‌ای گذرا به نقش این ملت‌ها و همچنین تعریف محدوده جغرافیایی آسیای مرکزی، بحث را به تأثیر بنیادین و دامنه‌دار ملت سغد در جاده ابریشم متمرکز می‌کنیم.