«او مادری مجرد است و هیچ علاقه‌ای به هیچ مردی جز پسرش ندارد که پانزده سالش است و هنوز به خانه نیامده. ساعت ۲:۳۳ بامداد است و پسر از ساعت ۵:۴۰ آن روز بعدازظهر که گفت شام را بیرون می‌خورد، تلفن نزده است. و حالا زن که نوشیدنی‌اش را می‌خورد، برنامه‌ی تلویزیونی الیمیدیت را تماشا می‌کند و در خیال، تنها پسرش را با چوگان می‌زند، خودش را مجسم می‌کند که صاف و محکم می‌خواباند توی صورت او!…»

داستان «زن، جوشان و خروشان و با چهره‌ای گل‌انداخته منتظر است» با جملات فوق آغاز می‌شود؛ جملاتی که بی‌اغراق سبک نویسندگیِ دیو اگرز (Dave Eggers) را به تمامی برای ما روشن می‌سازند. از همین صحنه‌ و پاراگراف ابتدایی به سرعت می‌فهمیم که با روایتی خیال‌انگیز، راوی‌ای شوخ و بذله‌گو، و البته، شخصیتی تندمزاج طرفیم. این سه مؤلفه -روایت واقعیت‌گریز، راوی طناز، شخصیت‌های پرجوش‌وخروش- تقریباً در تمام قصه‌های مجموعه‌ی چطور گرسنه هستیم (How We Are Hungry) مشهودند.

کتاب صوتی چطور گرسنه هستیم مجموعه‌ای متشکل از ۱۲ داستان کوتاه شنیدنی‌ست که هر یک به تنهایی گواهی بر مهارت اگرزِ ذاتاً رمان‌نویس، در کوتاه‌نویسی‌اند.

داستان‌های این کتاب، ارتباط مستقیمی با یکدیگر ندارند، اما توصیه‌ی ما مطالعه‌ی پیوسته‌ی آن‌هاست. چرا که تنها اینگونه می‌توان به جوّی که نویسنده در آن دَم می‌زند، نزدیک‌تر شد.