توضیحات

… خاطرات گذشته را از لای خاکسترهای زمان در بیاورم و جوانی بر باد رفته را تجدید کنم .

سلام ژاله سلام بر تو ای خیابان قشنگ ای کوی بهشتی سلام بر تو ای شهر عشق و آرزو

ای دنیای همیشه خوشکل و همیشه جوان.

درست مثل آنوقتها زیبا و شاداب بود. خیابانش اسفالت هایش پیاده روهای وسیعش

مغازه های روشن و آفتاب گیرش، همه دختران مدرسه اش فروغ فلق و خضاب شفقش.

این خیابان پیر نشدنی همه چیز خودش را جوان نگاهداشته و اگر از خودم تعریف نکنم

من هم دور از او بعشقش جوان مانده ام هنوز میتوانم مثل ده پانزده سال پیش با گذشته هایم

عشق بورزم و کیف کنم. هنوز میتوانم ژاله و زیبائیهای ژاله را درک کنم هنوز می توانم از برق نگاهی که

گهگاه چشمان مستی بمن می اندازد بسوزم هنوز میتوانم غصه بخورم. میتوانم گریه کنم هنوز قلب من

آنقدر خون و آتش دارد که در برابر لبخندی به موج و تلاطم بیفتد. تا بودم اینطور بودم

تا خودم را بیاد دارم کارم سوختن و از سوختن لذت بردن بود.

شمعی نبودم که اشک و آتش من جمعی را دلگرم کند ولی اینقدر بودم که برای زندگی خودم بهانه ای بتراشم …

کتاب های جواد فاضل