توضیحات

غصه داری ای عزیز من که چرا زیبائی پنداری و نمیدانی که همین غصه تو آفت زیبائی تست

غمها تا آنجا که لطف ولذت دارند رمز دل انگیزی به سیماهای غمناک میدوانند و فکر می کنم

که همین رمز دل انگیزی خود ما به زیبائی باشد اما غم توغم منحوس ومنفوریست .

این غم نیست، این غم بک سم جانکاهیست که نمی گذارد پیشانی توجلوه بگیرد. نمی گذارد چشمان تو برق بزند. پیشانی های تیره و چشمان مرده قشنگ نیستند.

این غم، غم عشق نیست که بنگاه عاشق ابهام بیندازد و در پیرامون هیکل وی هاله ای آسمانی بچرخاند و از چشم و دلش آتش در بیاورد .

و من رضا ندارم که غصه تو شمع وجود ترا بگدازد و رنگ و رؤیای شمایل ترا محو کند. غصه داری که چرا زیبائی نداری و نمیدانی که در کارگاه وجود نقشی که زیبا نباشد

نیست .

آن کیست که زیبا نیست و آن چیست که در عنصر خود جمال و جاذبه ندارد …

کتاب های جواد فاضل