نگارنده در این اثر، ابعاد گوناگون اندیشه افلاطون را بررسی کرده و موضوعاتی نظیر وجود و معرفت، خدا، جهان و انسان و اخلاق و سیاست را بحث و تحلیل می‌کند؛ همچنین منتخبی از آثار وی را معرفی و ارزیابی می‌نماید. نگارنده خاطرنشان می‌کند:

“ایده‌آلیسم افلاطونی، چنان که نیچه به طور غیرمنصفانه از آن به “نفرت از این جهان” تعبیر و آن را الهام‌بخش اراده پی افکندن “جهانی متعالی” تلقی کرده است، نیست، برعکس ایده‌آلیسم افلاطونی نمودار اراده وجهه دادن و حیثیت بخشیدن به این عالم، انسانی کردن آن و سامان دادن و سعادتمند کردن آن است.

بدین ترتیب این ایده‌آلیسم بدون تردید یکی از خالص‌ترین مظاهر واقع به معنای حقیقی آن است، افلاطون ما را به این پرسش فرا می‌خواند که آیا یگانه راه شناختن و تعالی بخشیدن واقعیت انسان عبارت از این ضرورت و اقتضا نیست که او در آن اوج کمالی باشد که در ذات او نهفته است؟”. در پایان کتاب کتابشناسی و نمایه درج شده است.