کتاب به بررسی تاریخی بحرین و تعلق آن به ایران از حدود ۱۷۰۰ سال پیش می‌پردازد. نفیسی در ابتدای کتاب آورده: اگر همچنان که از دورهٔ ساسانیان بعضی اسناد مکتوب داریم از اشکانیان و هخامنشیان هم ‌داشتیم می‌توانستیم ثابت کنیم که از نخستین روز جهانبانی نژاد ایرانی در گیتی، جزایر بحرین همواره جزء خاک ایران بوده…

پس از جنگ بین‌الممل اول اساس دعاوی  ملل مغلوب و غالب بر نواحی مختلف سطح زمین، دعاوی تاریخی و اسناد مالکیت قدیم و اتحاد نژاد و زبان و آیین و تمدن بود… درین میان آیا هیچ دولتی بوده که نسبت به قلمرو خود چنین قبالهٔ محکمی که ما از ۱۷۰۰ سال پیش برای جزایر بحرین داریم ارائه داده باشد؟

قدیم‌ترین جایی که از بحرین می‌توان ذکری یافت در تاریخ طبری است که آمده در زمان اشکانیان عربها همه در حجاز و بادیه و مکه و یمن بودند. آن گروه که در حجاز و بادیه بودند دچار تنگی و غلا شدند و به عراق نتوانستند آمدن از بیم اشکانیان و از حجاز به بحرین رفتند و در آن زمان بحرین قلمرو ایران بود.