توضیحات

اصل موضوع دفتر دهم از مجموعه «قصه های تازه از کتابهای کهن» است. این دفتر با دفتر های پیشین دو تفاوت دارد
یکی این که نام کتاب همان نام نخستین قصه است و دوازده حکایت دیگر با آن همراه است. در نامگذاری مجموعه های داستان چنین رسمی هست ولی در این دفترها سابقه نداشت
دیگر این که دفترهای گذشته – جز یکی که منظوم بود گاه تنها یک قصه بود و گاه چند قصه از چند کتاب. ولی مأخذ تمام حکایت های این دفتر یک کتاب است
قصه های این دفتر همه از کتاب «مقالات شمس تبریزی» گرفته شده و به شیوه ای که با آن آشنا هستیم بازگو شده است
شمس تبریزی دوست نامدار مولوی صاحب مثنوی است. یگانه اثر بازمانده از شمس همان مقالات است آن هم مجموعه گفتارهای مجلسی اوست که یکی از شاگردانش تندنویسی کرده و به یادگار گذاشته. مقالات فارسی است و نثری شیرین و گاه آشفته دارد.

نسخه های خطی آن کمیاب بوده و پس از هفتصدسال نخستین بار در ایران بسال ۱۳۴۴ چاپ شده. مقالات از سخنان عرفانی صوفیانه است که البته برای کودکان خوشایند نیست ولی در آنها حکایتهایی نقل شده که خواندنی و نکته آموزاست. و این ۱۳ حکایت به گمان نگارنده از باقی خوبتر است. ممکن است همه آنها در کتابهای دیگر هم دیده شود و منظور در اینجا تحقیق نیست
بازهم فرزندان ما می بینند که با وجود همه داستانهایی که امروز از زبانهای دیگر ترجمه می شود خودمان در کتابهای فارسی قدیمی و منابع ایرانی چه قصه های خوبی داریم وچه خوب است که قدر ادبیات گذشته خودمان را هم بشناسیم

مهدی آذر یزدی-پانزده خرداد سال ۱۳۵۱

🔖 book_keywords : دانلود فایل pdf اصل موضوع نوشته مهدی آذریزدی