این رساله جزوه کوچکی است به قلم علیقلی میرزا اعتضادالسلطنه و در دوران ناصرالدین شاه قاجار و مربوط است به سال ۱۲۷۶ قمری در وقتی که ناصرالدین شاه هنگام سفر آذربایجان به مراغه وارد شد و شاهزاده علیقلی میرزا اعتضادالسلطنه در التزام و رکابش بود.

شاهزاده که به علوم هیئت و نجوم علاقه‌ای وافر داشت، به اتفاق شاهزاده فرهاد میرزا و ملا علی‌محمد اصفهانی (از ریاضی‌دانان مشهور زمان) و میرزا احمد حکیم‌باشی کاشانی از خرابه‌های رصد دیدن کرد و شرحی از مشاهدات و اطلاعات خود نوشت که در این رساله آورده شده است. از فواید این رساله نقشه‌ای است که از وضع تپه در آن وجود دارد.