مباحث این کتاب، همان طور که از عنوان آن پیداست بیشتر به آسیب شناسی فعالیت های فرهنگی می پردازد و لذا هوشیاری عزیزانی را که دست اندرکار فعالیت های فرهنگی هستند برمی انگیزاند. از این رو ممکن است سبک و سیاق مطالب عده ای را به این سوءتفاهم بکشاند که نباید هیچ فعالیتی انجام داد.

آنچه در پیش رو دارید سلسله بحث هایی است که استاد طاهرزاده تحت عنوان «آنگاه که فعالیت های فرهنگی پوچ می شود» مطرح کرده اند. ایشان به عنوان معلمی که در سطوح مختلف آموزشی سال های متمادی تدریس کرده و در چندین مسئولیت فرهنگی، در رابطه با چگونگی فعالیت های فرهنگی سال های سال اندیشیده و قبل از انقلاب اسلامی تا کنون همواره دغدغه رشد سطح فرهنگ دینی جامعه را داشته اند، در یک جمع بندی نهایی حرف های خود را در این نوشتار خدمت عزیزان ارائه داده تا عزیزانی که در امور فرهنگی و دینی برنامه ریزی می کنند و فعالیت می نمایند، قبل از آن که با بی ثمری نتایجِ کار خود روبه رو شوند، به موضوعاتی که در این کتاب مطرح شده است بیندیشند.

مباحث این کتاب، همان طور که از عنوان آن پیداست بیشتر به آسیب شناسی فعالیت های فرهنگی می پردازد و لذا هوشیاری عزیزانی را که دست اندرکار فعالیت های فرهنگی هستند برمی انگیزاند. از این رو ممکن است سبک و سیاق مطالب عده ای را به این سوءتفاهم بکشاند که نباید هیچ فعالیتی انجام داد. در حالی که این نوع مباحث نه برای تعطیل کردن جریان فعالیتهای فرهنگی و نه محکوم کردن فعالان فرهنگی است، بلکه به بازنگری و بررسی عوامل آسیب زای فعالیت های فرهنگی می پردازد تا مسیر رشد حقیقی گم نشود. بدیهی است که در جای جای کتاب به آسیب های فعالیت های فرهنگی آن گاه که از مسیر صحیح منحرف می شود اشاره شده است.

باید پذیرفت شرایط فکری دنیای جدید، راه فعالیت های فرهنگی را سخت تیره و دشوار کرده است و هرگز با سهل انگاشتن آنچه دشوار است به جایی نخواهیم رسید و مسلّم حاصل بی فکری، ظلماتی است اضافه شده بر ظلمات، و پنهان داشتن آن چیزی است که به جای پنهان داشتن، باید آن را از میان برداشت.