توضیحات

ذهن ما عادت کرده است به اینکه جریانات و رویدادهای زندگی را از دو جنبه و دید نگاه کند و با آنها دو نوع رابطه داشته باشد: یکی دید یا رابطه‎ی واقعی دیگری ذهنی. من می‎بینم شما به فرم خاصی راه می‎روید، دست‎تان را تند یا آهسته حرکت می‎دهید، پای‎تان را بلند یا کوتاه برمی‎دارید، راست یا خمیده راه می‎روید. در این دید من به راه رفتن شما به صورتی که واقعاً هست نظر دارم ـ بدون هیچ تعبیر و معنای خاصی.

ولی من تنها به این دید اکتفا نمی‎کنم. به راه رفتن شما از جنبه‎ی دیگری هم نگاه می‎کنم و در آن چیزی می‎بینم که مربوط به واقعیت راه رفتن نیست، بلکه تعبیر و تفسیری است که ذهن خود من از راه شما رفتن شما می‎کند. مثلاً می‎گوید این طرز راه رفتن موقرانه یا غیر موقرانه است، متواضعانه یا متکبرانه است، متشخصانه یا حقیرانه است. ما با تمام جریانات و پدیده‎های زندگی به همین شکل در رابطه‎ایم. من به این مبل از دو جنبه نگاه می‎کنم.

یکی بعنوان وسیله‎ای برای نشستن دیگری به عنوان وسیله‎ی تفاخر. همسر شما امروز غذا تهیه نکرده است و شما احساس گرسنگی می‎کنید. تهیه نکردن غذا و احساس گرسنگی یک واقعیت است. ولی شما در تهیه نکردن غذا یک جنبه و معنای دیگر هم می‎بینید که مربوط به نفس واقعیت نیست، بلکه تعبیر ذهن خود شما از واقعیت است.

مثلاً فکر می‎کنید نسبت به شما بی‎اعتنایی شده است، لابد مرد با جذبه و قابل اعتنایی نیستید که همسرتان زحمت تهیه‎ی غذا به خودش نداده است، و نظایر این تعبیرات.
دید ذهنی یا دید “تعبیر و تفسیر“ی برای انسان نه ذاتی و طبیعی است و نه لازم؛ بلکه یک فعالیت ذهنی زاید و غیرضروری است که بر مغز انسان تحمیل شده است. و چنانکه نشان خواهیم داد، مسایلی از آن به بار می‎آید که برای انسان بسیار وخامت‎بار است.

🔖 book_keywords : دانلود فایل pdf تفکر زائد نوشته محمدجعفر مصفا