فضل الله بن روزبهان خنجی (۸۵۰ تا ۸۶۰ – ۹۲۷ قمری ) فرزند یکی از عالمان و رجال دولتی ایران بود و در سال ۹۱۰ هجری قمری به هرات مهاجرت کرد. در منطقه ماوراء النهر علاوه بر تالیف آثار، در جنگ شرکت داشت و پادشاهان ازبک را علیه صفویه تحریک می‌کرد.

عصر فضل الله یکی از مهمترین ادوار تاریخی ایران است که در این زمان حکومتهای آق قویونلو در ایران و ازبکان و عثمانیان در شرق و غرب این سرزمین حکومت می کردند. خنجی در تالیف مهمان نامه بخارا بخشی از وقایع تاریخی دوران حکومت محمد شیبانی را محور سخن قرار داده است.

شیبک خان ازبک معروف به محمد شیبانی بنیان گذار خاندان پادشاهی شیبانیان بود که امرای تیموری ماوراء النهر را از میان برداشتند. این کتاب مشتمل بر ۵۴ مبحث است که از ۳۸ مبحث تاریخی، ۱۳ مبحث فقهی و کلامی و ۲ مبحث در شرح احوالات مولف و یک مبحث شامل خطبه و مقدمه تشکیل شده است. کتاب پیش رو به اهتمام منوچهر ستوده در سال ۱۳۵۵ توسط بنگاه ترجمه و نشر کتاب به چاپ دوم رسید.