در این اثر مکاتب و جریان‌های نقد نوین از آغاز سده بیستم تا اواخر آن بررسی شده است .این کتاب شامل یک مقدمه و ده فصل است که عناوین آن‌ها به ترتیب عبارت‌اند از:

((صورتگرایان روسی))، ((نقد آلمانی))، ((نقد آگاهی یا مکتب ژنو))، ((نقد حوزه تخیل))، ((نقد روانکاوی))، ((جامعه‌شناسی ادبیات))، ((زبانشناسی و ادبیات))، ((نشانه‌شناسی ادبیات))، ((بوطیقا)) و ((نقد تکوینی)) .

نویسنده در این اثر مطالعات خود را از اجزای یک روش آغاز کرده و به تدریج آن را به کل پیوند داده است .او معتقد است در توصیف صورت و دلالت یک نوع یا یک اثر ادبی شیوه واحدی وجود ندارد.

به زعم نویسنده :((نقد آن پرتوی است که آثار گذشته را روشن می‌کند، لیک آن‌ها را نیافریده است، بر آن‌ها سیطره دارد، اما ادعای همپایه بودن با آن‌ها را ندارد ((.در بخشی از کتاب، نویسنده اطلاعاتی درباره زندگی و آثار ((مارسل پروست)) به دست داده است.