توضیحات

ولدنامه، یا «مثنوی ولدی» نوشته بهاءالدین محمد (یا بهاءالدین احمد)، مشهور به سلطان‌ولد (۷۱۲-۶۲۳ق) عارف، شاعر و فرزند جلال‌الدین محمد رومی بلخی(۶۷۲-۶۰۴ق) است. اثری عرفانی که در آن زندگی جسمانی و روحانی پدر خویش را به نظم درآورده است.

این مثنوی در سال ۶۹۰ هجری، در بحر «خفیف محبون مقصور» و هم‌وزن الهی‌نامه یا حدیقۀ سنایی (فاعلاتن مفاعلن فعلن – فعلاتن مفاعلن فعلات) سروده شده است. سلطان‌ولد دو مثنوی دیگر نیز سروده است که متمم و مفسر این اثر شمرده می‌شوند. ^ولدنامه با مقدمه بسیار جامع و تصحیح جلال‌الدین همایی(۱۳۵۹-۱۲۷۸ش) چاپ شده است.

موضوع و سبب سرودن ولدنامه، درج داستانی از زندگی، کرامت‌ها و مقام‎های مولوی و یاران و مصاحبان او (همچون محقق ترمذی، شمس تبریزی، زرکوب قونوی و حسام‌الدین چلپی) است.^[۳]ازاین‌رو، این مثنوی قدیمی‌ترین و صحیح‌ترین سند قاطع تاریخی از شرح حال آنان است. همچنین، دارای ارزش بی‌نظیر معنوی است چراکه، مهم‌ترین موضوع‌های دقیق در تصوف و خاصه طریقۀ مولویه را -که بیشتر آداب و رسومش ساختۀ همین ولد است- با سند قظعی عرضه شده است.

کتاب های جلال الدین همایی

🔖 book_keywords : دانلود فایل pdf ولدنامه نوشته بهاءالدین محمد ملقب به سلطان ولد  ترجمه مصحح: جلال الدین همایی