نویسنده در این کتاب ما را با لذتی که والدین می‌توانند از زندگی و رشد کنار نوجوانان خود کسب کنند آشنا می‌کند. این احساس نیروبخش و خوشایند است اما متاسفانه بیشتر والدین از تجربه آن محروم‌اند. آن‌ها معمولاً نمی‌دانند چگونه با فرزند نوجوان خود ارتباط برقرار کنند چون نوجوانان معمولاً سؤالاتی مانند «چرا من نمی‌توانم رانندگی کنم؟» یا «چرا نباید سیگار بکشم؟» می‌پرسند که والدین را سردرگم می‌کند. آن‌ها معمولاً در برخورد با سؤالات نوجوان احساس ناتوانی می‌کنند، در حالی که اگر تعامل با خود با فرزندانشان را تغییر دهند، این احساس هم تغییر خواهد کرد.

شاید این توصیه که با فرزندان خود صحبت کنید به نظرتان غیرضروری و بی‌ربط می‌آید. مثل اینکه به شما بگوییم نفس بکشید یا غذا بخورید یا هر کار دیگری که روزانه انجام می‌دهید، این‌طور نیست؟ متأسفانه والدین کمتر از چیزی که فکر می‌کنند با فرزندانشان گفتگو می‌کنند.

تحقیقات نشان داده بیشتر والدین روزانه حدود ۸ دقیقه از وقتشان را به صحبت با فرزندان می‌گذرانند. به امروز، دیروز یا حتی هفته گذشته فکر کنید و به یاد بیاورید چه زمانی را در کنار فرزندانتان گذرانده‌اید. صادق باشید، شما چقدر دوستانه با او حرف می‌زنید؟ بسیاری از ما والدین گفتگوهایمان را با عجله، به‌صورت امری یا پرسشی انجام می‌دهیم و جمله‌های کوتاه به کار می‌بریم. نکته مهم اینجاست که این جمله‌های سرسری و امری واقعاً مکالمه نیستند. نکته دیگر اینکه در بسیاری از برخوردهای والدین و نوجوانان، این والدین هستند که صحبت می‌کنند و فرزندان فقط شنونده‌اند.