این کتاب حاصل سفر سلطان حسین تابنده گنابادی فرزند صالح علی شاه، قطب سلسله نعمت اللهیه به ممالک اسلامی است.

سلطان حسین تجربیات و دیده های اولین مسافرت خود را به خارج ایران در این کتاب گرد آورده است. وی سفر را در سال ۱۳۲۴ شمسی از تهران شروع کرده و از آنجا به عتبات عالیات عراق و سپس به سوریه، ‌لبنان،‌ مصر و فلسطین رفته است. او در این سفر با علما و بزرگان هر شهر دیدار کرده و یا به زیارت قبور آنها رفته و پس از مراجعت مطالب و یادداشت های تاریخی خود را از روی کتب تاریخی مستند کرده تا برای استفاده دیگران،‌ مفید واقع شود.

این کتاب حاوی لطایف عرفانی و نکات تاریخی و جغرافیایی نیز هست زیرا نویسنده، هر شهر را مختصر معرفی کرده و پاره ای توضیحات نیز هنگام صحبت از بزرگان و عرفای آن دیار آورده است. این تجربیات به دست سید هبه الله جذبی در سال ۱۳۵۳ شمسی استنساخ و تنظیم شده و زیور طبع یافته است.