این کتاب روایت هایی از زندگی امام حسن(ع) از زبان سیدبن طاووس و شیخ مفید است؛ از تولد تا وفات ایشان. عبادت، رفتار با حیوانات، شرایط سخت پس از شهادت امام علی(ع)، رفتار هُشام بن عبدالمک با ایشان و امام حسین؛ همچنین روایت هایی از کرامات ایشان.

در آغاز کتاب درباره ی نامگذاری امام حسن از زبان جبرئیل می شنویم و اینکه معادل نام مبارک امام یعنی «حسن» در زبان عِبری «شب بَر» است. همچنین می شنویم که ایشان ۲۵ بار با پای پیاده به سفر حج مشرف شدند و سه بار مالشان را با خدا تقسیم کردند و نصف آن را به بینوایان بخشیدند. همچنین میان مردم داوری و قضاوت عادلانه داشتند… این امام گرامی، پیش از شهادتشان، فرزندشان محمدبن علی (باقر) را به عنوان وصی خود انتخاب کردند.
در فصل های ۵ و ۶ این کتاب نیز روایاتی از زندگی حضرت فاطمه ی زهرا(س) را می شنوید.