مقدمه مترجم:
اجتماع اکثرا روی عوامل گوناگون، به طور سطحی و انتقامی و عادی قضاوت کرده و دیگر به اصل و ریشه آن کار ندارد.

در حالیکه نویسنده این کتاب که خود از میان طبقات پایین برخاسته و در اثر تربیت غلط کارش به جرم و جنایت کشیده، سعی کرده که به علل تجاوز افراد و طغیان آنها بر ضد اجتماع که ممکن است چه با اسلحه و چه با دستکش های بوکس صورت بگیرد، از دریچه روانی نگریسته و آن را به شکل هیجان آورتری تحت بررسی قرار دهد.

نویسنده قهرمانش را قاتلی می داند که با تمام قوا و شدت عمل، بر ضد بشریت به مبارزه برخاسته اما عامل انحراف او را اجتماع می داند که وی را اجتماع می داند که به این صورت درآورده. او معتقد است قهرمان داستانش تمایل و اراده شخصی برای کشت و کشتار ندارد ولی اجتماع است که او را عاصی و عصبانی کرده و وی را به طغیان وا می دارد.

چسمان در زندان چهار کتاب نوشت: سلول ۲۴۵۵، دهلیز مرگ (۱۹۵۴)، تلاش برای بیگناهی (۱۹۵۵)، سیمای عدالت (۱۹۵۷) و اون بچه یک قاتل بود (۱۹۶۰). او حق انتشار زندگی‌نامه خود (سلول ۲۴۵۵، دهلیز مرگ) را به کلمبیا پیکچرز فروخت که به ساخت فیلمی با همین نام منجر شد. چسمان در آثارش سعی داشت تصویر یک تبهکار بی‌رحم را از خود بزداید و نشان بدهد که اگر خلاف‌های سنگینی را مرتکب شده به دلیل فقر و ناآگاهیش بوده‌است که این هم بیشتر تقصیر جامعه‌ای بوده که او در آن بزرگ شده‌است.

بر حسب اتفاق آثارش از فروش خوبی برخوردار شدند. اما کتاب‌هایش هم نتوانستند با وجود اینکه مدت زمان اجرای حکمش را چند سالی به عقب برگرداندند، او را به آغوش جامعه بازگردانند. با وجود فشار و خواهش‌های جامعه بین‌الملل و روسای جمهور و دیگر شخصیت‌های برجسته بین‌المللی، کاریل چسمان سرانجام به اتاق گاز سپرده شد.