از زمانی که نامه‌ی هدی صابر منتشر شد این موضوع در ذهن من از مسأله‌ی زندان در ایران جدا نشد که او زندان جمهوری اسلامی را جایی معرفی کرده بود که در آن نه خدا هست نه قانون.

همان زمان یادداشتی هم منتشر کردم با همین عنوان. نامه‌های صابر و دو هم‌بند دیگرش رضا علیجانی و تقی رحمانی نامه‌های تکان‌دهنده‌ای بودند – شاید مهم‌ترین نامه‌هایی که پیش از جنبش سبز منتشر شدند.