توضیحات

گزارش بیست غزل حافظ بر پایه زیباشناسی و باورشناسی

ای حافظ! اگر می خواهی دمی از یار بدور باشی،هرگز از او نهان مشو و به دیگری مپرداز!آنگاه که دلدار را دیدار می کنی،گیتی را فرو گذار و به هیچ بگیر.حضور در این بیت واژه ای است ویژه در زبان درویشان؛حضور حالی است صوفیانه که در آن حق بر دل درویش آشکار گردیده است و درویش،در پیوند با دوست،از خود نهان شده است. هنگامی است که او آمده است،پس من به ناچار رخت از میان برگرفته است.به هنگام حضور،آن زمان که خداوند در دل درویش به تجلی و نمودی آشکار شده است،درویش در بی خویشتنی و خودفراموشی به سر می برد. رهاورد حضور برای درویش «حال» است.

غیبت نیز از واژگان ویژه ی درویشان است و وارونه ی حضور.غیبت زمانی است که حق بر دل درویش نهان است و درویش بر خویش آشکار.در این زمان درویش در آگاهی و هوشیاری به سر می برد و در هنجاری روانی است که صوفیان آن را صحو می نامند.صحو در برابر محو یا سکر است.رهاورد غیبت صحو است و ارمغان حضور محو.

میرجلال الدین کزازی از جمله اساتید زبان و ادبیات فارسی است که تأملات و تدقیقات خود درباره اشعار حافظ را در قالب سلسله کتاب های شرح یا گزارش غزلیات حافظ، بر دو پایه زیباشناسی و باورشناسی عرضه می دارد. نگارنده در نوشتار حاضر به معرفی و نقد جلد نخست از این مجموعه، با عنوان دیر مغان می پردازد که شامل گزارش بیست غزل اول دیوان غزلیات حافظ است.

نویسنده در بخش انتهایی نوشتار، به عنوان نمونه دو غزل اول و پنجم را با تفصیل بیشتر مورد بررسی قرار می دهد و سپس نقص گزارش یا پیشنهادات تکمیلی برای دیگر غزلیات را به ترتیب صفحات کتاب، ذکر می کند.

🔖 book_keywords : دانلود فایل pdf دیر مغان: گزارش بیست غزل حافظ بر پایه زیباشناسی و باورشناسی نوشته میرجلال الدین کزازی