توضیحات

ضرب‌المثل‌ها (زبانزدها) و کنایه‌های مازندران

ما نیز سخن فرزانه چینی، «دای دون» را که شاعر بزرگ هم روزگار ما، شاملو، در جلد یکم «کتاب کوچه، باز نوشته، در اعتراف به کاستیهای کار خویش می نویسیم: اگر می بایست چندان تأمل کنم که خامیهای کارم همه پخته و کاستیهای آن همه بر طرف شود، نگارش این کتاب هرگز به پایان نمیرسیدل»
نوشتن پیشگفتار و به دست دادن تعریفی جامع زبانزد» – کاری که استادی چون دهخدا، آگاهانه از آن پرهیخت – از جوینددای مانند نگارنده این پیشگفتار، تلاش دشوار است؛ با این همه، از نوشته های پراکنده دهخدا و دیگر پژوهندگان دور و نزدیک باری میجوییم و تا آنجا که می توانیم چارچوبی کلی از این مقوله ادبی به دست می دهیم. ما واژه آمیخته زبانزد را به عنوان اصطلاح عمومی در برابر اصطلاحهایی چون ضرل المثل، مثل مثل سایر، داستانزد، مثل تمثیلی و امثال و حکم به کار برده ایم، تصمیم نخستین ما این بود که اصطلاح رأیی مازندرانی «پیر بهونه مثال» ( = پیر گفته مثل ) را برای نام کتاب برگزینیم، اما به دلایلی از آن گذشتیم و عنوان ضرب المثلها (زبانزدها) و کنایه های مازندرانی را به جای آن برگزیدیم.

🔖 book_keywords : دانلود فایل pdf ضرب المثل ها و زبانزدها و کنایه های مازندران نوشته محمد جوادی کوتنایی