نویسنده در این اثر فرم و محتوای اشعار نیما یوشیج را نقد و تحلیل می‌کند. آغاز کتاب شرحی است زندگی و احوال نیما که در پی آن، نویسنده با ذکر اشعاری چند از وی مختصات شعر نیما را بررسی می‌کند. وی در بخشی از کتاب می‌گوید: “”نیما” در بین شاعران معاصر ما از هر جهت شاخص و یکه است.

نه به ملک‌الشعری بهار مانند است نه به دهخدا. نه به ادیب‌الممالک فراهانی و نه به فرخی یزدی. با زبان و واژگان تازه‌ای سخن می‌گوید. راه‌های نه پیموده شده‌ای را درمی‌نوردد و زندگانی و منظره‌های محلی مازندران را به عرصه‌ی شعر درمی‌آورد. سخن کوتاه او شاعری است به تمام معنا جدید و نوآور.”