توضیحات

راسل به واسطه قواعد فنی که در منطق سمبولیک پرورانید نشان داد که برخی استدلال ها غلط هستند . راسل با تمایز قائل شدن بین صورت نحوی و صورت منطقی یک جمله به تشریح این مطلب می پردازد . وی می گوید : یک جمله ممکن است از لحاظ دستور زبان متداول صورت ( مسندالیه و مسند ) داشته باشد لیکن وقتی به زبان اصول ریاضیات برگردانده شد ، ممکن است از نظر منطقی نادرست باشد.
مثلا در جمله ( خدا وجود دارد ) ، از لحاظ دستور زبان ( خدا) مسند الیه و( وجود دارد) مسند است ، لیکن اگر این جمله را به صورت خاص منطقی آن در آوریم یعنی مفهوم این قضیه را روشن کنیم ، دیگر لفظ ( خدا) یک موضوع منطقی نبوده بلکه یک احتمال منطقی است.
این کار را راسل تعیین کننده کمیت منطقی نامیده است و این همان عملی است که در ارتباط با یک لفظ مبهم مثل ( کسی ) یا ( چیزی ) اطلاق می گردد استعمال این الفاظ برای اینست که که به یک طبقه نامعین و مبهم اشاره کند.
وقتی که جمله ( خدا وجود دارد ) به صورت خاص منطقی در آید بدین معنی خواهد بود که 🙁 چیزی و فقط یک چیز قادر مطلق و عالم مطلق و خیر مطلق است) و یعنی یک چیز نامعین دارای صفاتی معین از قبیل قدرت مطلق و علم مطلق و احسان مطلق ،است. بدین سان آن جمله از لحاظ منطقی دارای صورتی از(مسند الیه و مسند) نیست بلکه یک قضیه عام است با ساختمان غیر اتمی.
مطلبی که راسل عنوان می کند مواردی را دربرمی گیرد که مربوط به اسامی خاص نیستند و بخودی خود دارای معنی خاص نمی باشند زیرا فقط اسامی خاص در یک جمله معنی دارند . راسل این عبارات را علایم ناقص نامیده است و می گوید که در زبان کامل هر مسند الیهی ( موضوعی ) به یک شی واقعی و هر مسندی ( محمولی ) بر یک خصوصیت واقعی از آن شی دلالت می کند.

🔖 book_keywords : دانلود فایل pdf منطق سمبلیک نوشته سوزان لنگر ترجمه منوچهر بزرگمهر