موسیقی و سکوت در اصل تصویر جرم و گناه وتمنا است. شخصیت های پرداخته “رز تره مین” با اعمال و رویاهای خویش درستیزاند و با واسطه نویسنده بیان مقصود می کنند. نویسنده با ورود در ذهنیات عصر مورد نظر در نگارش اثری معرف عصر، کاری بی نظیر را به انجام رسانده است. موسیقی و سکوت اثری است فوق العاده، بلند و باشکوه.
ممکن است در نگاه اول اینطور به نظر برسد که شخصیت تاریخی مشهور این اثر «شاه کریستیان» است که در دوره ای در قرن هفدهم میلادی پادشاه کشور دانمارک بوده است. درواقع اگر چنین دیدگاهی را بپذیریم آن وقت رمان موسیقی و سکوت چندان ساختارشکن به نظر نمی رسد. بلکه همانند رمان های تاریخی دیگر، زندگی اشخاص تاریخی مهم را بررسی می کند و در این بررسی، شخصیت های دیگری را که شاید هویت تاریخی نداشته باشند وارد روایت می کند.

اما با خواندن سطرهای اول رمان، تناقضات چنین تحلیلی عیان می شود. نویسنده از همان آغاز بر محوریت شخصیتی به نام «پیتر کلر» تاکید می کند و اصلاً گونه ای رمانس تاریخی را از همان ابتدا شکل می بخشد. با اتخاذ چنین شیوه روایتی توسط نویسنده تکلیف خواننده از همان ابتدا با اثر معلوم می شود. او می فهمد که با شخصیت هایی روبه روست که حضورشان در رمان ناشی از ضرورت های ژانر داستان های تاریخی نیست بلکه ممکن است این شخصیت ها داستانشان را در محیطی از جهان مدرن روایت کنند، بدون این که به هیچ جنبه از شخصیت شان چه ذهنی و چه جسمی خدشه وارد شود.

پس نویسنده خود را موظف کرده تا با همین بضاعت، خواننده اش را در پیچ و خم های داستان گیر بیندازد و او را به طریقی همراه خود تا به آخر بکشاند.