توضیحات

دختری بیست و سه ساله الجزایری مأمور ارتباط جبهه نجات ملی الجزایر از طرف نظامیان فرانسوی به صورت غیرقانونی توقیف شد، مورد شکنجه های وحشیانه قرار گرفت، و با بطری به او تجاوز کردند، همه این اعمال، شاید به نظر عادی و پیش پاافتاده بیاید.

از سال ۱۹۵۴ به بعد، همه ما شرکای جرم کشتار دسته جمعی مردم ملتی بودیم که تحت عنوان سرکوبی اغتشاش و شورش خرابکارانه و سپس برقراری مردمسالاری و آرامش، بیشتر از یک میلیون انسان را قربانی کرد.

سینه های بسیاری از مردان، زنان، پیران و کودکان بسیاری در ماجرای نبرد «موش کشی» (موش لقبی بود که حاکمان مرتجع فرانسوی به مسلمانان انقلابی الجزایر داده بودند)، مورد اصابت ترکشهای بمب و خمپاره قرار گرفت و سوراخ شد. عده زیادی از آنان، زنده زنده در دهکده هایی که آتش زده می شدند، سوختند و…
پس از قرارداد اوویان (Evian) در سال ۱۹۶۲ که به استعمار فرانسه پس از ۱۳۰ سال پایان داد و فرانسه مجبور شد جنگ کثیف استعماری در الجزایر را متوقف سازد، الجزایر استقلال خود را بازیافت و جمیله بوپاشا که ابتدا به اعدام محکوم شده بود، از زندان آزاد شد.

جمله معروف او در زندان فرانسوی ها این بود: « هنگامی که خلق اراده زندگی میکند سرنوشت باید به او بگوید چشم. شبهای تاریک باید رخت بربندد و زنجیرها باید از هم بگسلد».
پیکاسو تصویری از این زن جوان مبارز کشید، آرشیتکت و هنرمند شیلیایی روبرتو مات ا(Roberto Matta) تصویری را به نام «دردهای جمیله «(Djamilas Qualen) به وی تقدیم کرد، آهنگساز ایتالیایی لویجی نونو (Luigi Nono) آهنگی به نام » آهنگ زندگی و عشق» برای جمیله سرائید.

کتاب های سیمون دوبووار

🔖 book_keywords : دانلود فایل pdf جمیله بوپاشا نوشته سیمون دوبووار ترجمه گیسو پارسای