شماره بازیابی: ۱۱۰۰
شماره مدرک کتابخانه مجلس: IR‭۱۰-۱۹۵۰۷‬
زبان اثر: فارسی
عنوان و نام پدیدآور: شاهنامه فردوسی [نسخه خطی]/ از: حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی.
قطع: وزیری. ۱۵/۵*۲۶سم. ۵۹۴گ. ۵۰بیت.
یادداشتهای کلی: از طرز خط و تصاویر تصور می‌کنم که در زمان شاه طهماسب صفوی (۹۳۰-۹۸۴) نگارش یافته باشد.
یادداشتهای مربوط به عنوان و پدیدآور: بر شاهنامه سه مقدمه نوشته شده و مفصل‌ترین آنها در ۸۲۹ق. به فرمان بایسنقر بن شاهرخ ( -۸۳۷ق.) می‌باشد و این مقدمه که شامل شرح حال مفصلی از فردوسی و هجونامه سلطان محمود می‌باشد، دارای مطالبی درست و نادرست است و در اینجا است که فردوسی از مازندران به بغداد رفته و به خلیفه پناه برده است و در جای دیگر اشاره‌ای بدین موضوع نشده و چنان‌که گفتیم یکی از دو نسخه این کتابخانه دو مقدمه دارد و یکی از آنها فقط مقدمه بایسنقری را دارد و نسخه سوم بی‌مقدمه است.
تاکنون دوبار از شاهنامه انتخابی به‌سزا گردیده، نخست در ق ۵ق. شاعر معروف مسعود سعدسلمان بدین کار مبادرت نموده و دوم مقارن جشن هزاره فردوسی آقای فروغی (محمدعلی) که در آن هنگام رئیس الوزراء ایران بوده‌اند نیز از این کتاب انتخابی به عمل آورده که به نام خلاصه شاهنامه در ۱۳۱۲ش. چاپ گردیده است. بنابر آن که نویسنده مشهور عباس خلیلی (مدیر روزنامه اقدام) در ص ۴۷۹ سال دوم مجله مهر نگاشته‌اند، ایشان شانزده هزار بیت عربی در ترجمه شاهنامه به طریق انتخاب انشاء نموده و چاپ کرده‌اند و اخیرا تصمیم گرفته‌اند که شاهنامه را از آغاز به همان وزن تقارب تا انجام به عربی ترجمه نمایند و بدین کار شروع کرده‌اند.
شرح حال فردوسی با مراجعه به لباب الالباب، ۲/ ۳۲-۳۳؛ تذکره الشعراء، ص ۴۹-۵۵؛ سخن و سخنوران، ۱/ ۲۹-۹۸؛ فردوسی نامه یا ص ۴۰۱-۷۰۴ سال دوم مجله مهر و کتب تاریخ و تذکره‌ها آشکار خواهد گردید.
تزئینات نسخه:در آغاز مقدمه سرلوحی کهنه موجود و در آغاز کتاب نیز سرلوحی ظریف می‌باشد و میان سطرهای دو صفحه نخستین شاهنامه طلا‌اندازی شده و پشت صفحه نخستین ترنجی ظریف می‌باشد و کتاب دارای پنجاه و نه صورت چینی بسیار ظریف می‌باشد، بیشتر آنها از نصف صفحه بزرگتر و بعضی از آنها کمتر از نصف صفحه است و چند تصویر از آنها از دست‌برد حوادث مصون نمانده و این تصاویر در برگ‌های: ۲۷، ۳۱، ۳۷، ۴۱، ۵۰، ۶۲، ۷۳، ۷۶، ۸۲، ۸۵، ۸۹، ۹۴، ۱۰۰، ۱۰۹، ۱۱۱، ۱۱۸، ۱۳۱، ۱۴۱، ۱۴۶، ۱۵۴، ۱۷۰، ۲۰۴، ۲۱۴، ۲۴۱، ۲۵۰، ۲۶۹، ۲۷۲، ۲۸۵، ۳۰۳، ۳۰۷، ۳۱۸، ۳۵۲، ۳۵۶، ۳۶۴، ۳۷۴، ۳۸۳، ۳۹۳، ۳۹۷، ۴۱۶، ۴۱۸، ۴۳۲، ۴۴۸، ۴۵۴ و ۴۵۴ ب، ۴۵۹، ۴۶۵، ۴۶۷، ۴۷۹، ۴۹۳، ۴۹۹، ۵۰۷، ۵۱۷، ۵۲۴، ۵۴۱، ۵۵۱، ۵۵۶، ۵۵۸، ۵۸۶، ۵۸۹ از نسخه است و همه برگ‌ها با طلا و زنگار جدول‌کشی شده.
نوع کاغذ:خان‌بالغ.
تزئینات جلد:میشن ضربی با قفل برنجی.
«افتتاح سخن آن به که کند اهل کمال/ به ثنای ملک الملک خدای متعال
مالک الملکی که بتدبیر ملک و ملکوت و ترتیب عالم لاهوت و ناسوت» به خط نسخ خوب نگاشته شده و ظاهرا نگارش این بخش یک قرن بیشتر از کتاب به نظر می‌آید و پس از آن فهرست پادشاهان طبقات چهارگانه و فرهنگ لغات فرس شاهنامه با ترجمه فارسی آنها به همان خط می‌باشد.
این نسخه در حدود پنجاه و شش هزار بیت (۵۶۰۰۰) است.
وضعیت استنساخ نسخه: از نسخ بسیار خوب شاهنامه می‌باشد، نام نویسنده و سال نگارش را ندارد.
یادداشتهای مربوط به مشخصات ظاهری اثر: نوع خط:نستعلیق خوب.
یادداشتهای مربوط به نسخه موجود: ۳بر یکی از برگ‌های ننوشته که پیش از مقدمه گذارده شده عزالدوله عبدالصمد میرزا به خط خود در ۱۳۰۹ق. نوشته که این کتاب را در همدان خریده و در همانجا صحافی کرده‌اند.
مشخصات اثر: امضا:
متن یادداشت: پشت صفحه نخستین کتاب مهر عالمگیر (کتاب زیب) پادشاه هند که بنابر ضبط در طبقات اسلام در ۱۰۶۹ق. بر تخت سلطنت نشسته، دیده می‌شود ولی جز کلمه عالمگیر، عبارات آن خوانا نیست.
یادداشت عملیات: بخش مقدمه وصالی گردیده و باز هم نیازمند به وصالی است.
یادداشتهای مربوط به نمایه ها، چکیده ها و منابع اثر: ماخذ فهرست: مجلد دوم، صفحه ۱۵۹۴-۱۵۹۵٫
یادداشتهای مربوط به خلاصه یا چکیده: پیش از شروع شاهنامه، مقدمه بایسنقری که آغاز آن این است:
تاریخ: ۲۰۱۲۱۰۱۰