کتاب جنایت خفته یکی از آثار برجسته‌ی آگاتا کریستی است که در آن باز هم با دنیای پررمز و راز جنایت، حافظه‌ی ناپایدار، و هوش تحلیلی شخصیت‌ها روبرو می‌شویم. این رمان که در گروه داستان‌های خانم مارپل قرار دارد، با فضایی مرموز و تدریجی ساخته می‌شود؛ فضایی که در آن گذشته و حال به شکلی هنرمندانه به هم گره می‌خورند. داستان در ظاهر با ماجرایی ساده و روزمره آغاز می‌شود، اما خیلی زود لایه‌های پنهان و نادیده گرفته شده‌ای از زندگی شخصیت‌ها نمایان می‌شود که مخاطب را قدم به قدم به سمت کشف حقیقتی مدفون‌شده هدایت می‌کند.
ماجرای کتاب با مهاجرت زن جوانی به نام گوندا به انگلستان آغاز می‌شود؛ زنی که به‌تازگی ازدواج کرده و تصمیم دارد همراه همسرش زندگی تازه‌ای را آغاز کند. آن‌ها به دنبال خانه‌ای مناسب برای اقامت دائمی هستند، و سرانجام، خانه‌ای قدیمی و زیبا در شهری ساحلی توجهشان را جلب می‌کند. این خانه حال و هوایی عجیب دارد؛ در عین جذابیت، حسی از آشنایی مبهم و ناآرامی در آن جریان دارد، به‌خصوص برای گوندا که گویی چیزی در این مکان برایش آشناست، اما نمی‌تواند دلیلش را به یاد بیاورد.
همه‌چیز از لحظه‌ای تغییر می‌کند که او شروع به تجربه‌ی صحنه‌ها، صداها و حس‌هایی می‌کند که به طرز عجیبی واقعی و شخصی به نظر می‌رسند. انگار خاطراتی از گذشته‌ی دور، شاید حتی مربوط به دوران کودکی‌اش، ناگهان در ذهنش جان می‌گیرند. او نمی‌داند این تصاویر ساخته خیال‌اند یا برگرفته از حقیقتی فراموش‌شده. همین سردرگمی آغاز یک جست‌وجوی عمیق می‌شود؛ جست‌وجویی برای کشف راز نهفته در دل این خانه، در گذشته‌ی خودش، و شاید حتی در مرز میان واقعیت و خیال.
یکی از نقاط قوت این رمان، توصیف دقیق فضای ذهنی شخصیت‌هاست؛ به‌ویژه زمانی که حافظه یا خاطرات کودکی نقش کلیدی در مسیر داستان ایفا می‌کنند. آگاتا کریستی در این اثر بار دیگر نشان می‌دهد که چگونه می‌توان بدون صحنه‌های پرتحرک یا خشونت آشکار، حس دلهره و پیچیدگی روانی ایجاد کرد.