«بازرگان، اسوه تقوی و صداقت» مجموعه مقالات و سخنرانی‌هایی است از ابراهیم یزدی(۱۳۹۶-۱۳۱۰) درباره شخصیت، منش، نظریات ، آثار و خط مشی سیاسی مهندس مهدی بازرگان، موسس حزب نهضت آزادی، عضو جبهه ملی و نخست‌وزیر دولت موقت ‌بعد از پیروزی انقلاب است.

مهندس بازرگان، در طول حیات پربارش و عمدتاً از شهریور ۱۳۲۰ به بعد در سه بُعد کاملاً مشخص ولی مرتبط به هم، بر افکار و اندیشه‌ها و رفتارهای ایرانیان و مبارزان داخل و خارج کشور اثر گذاشته‌است. اول، تأثیر اندیشه‌های دینی مهندس بازرگان است که به عنوان یک احیاگر دینی نوپرداز و یک مصلح اجتماعی، با تشخیص صحیح نیازهای مخاطبین خود که عمدتاً جوانان و روشنفکران مسلمان بودند و پاسخ به خرده گیران و مخالفانی که نه دین را قبول داشتند و نه قرآن و خدا را، عمل نموده و آثار سیاسی، اجتماعی و دینی وی موجب تغییر و تحول فکری جامعه در طول ۵۰ سال گذشته شده‌است.

دوم، تأثیر مشارکت مهندس بازرگان در مبارزات سیاسی است. شاید بتوان زندگی سیاسی و اجتماعی مهندس بازرگان را به دو دوره تقسیم کرد. دوره ی اول از شهریور ۱۳۲۰ تا کودتای مرداد ۱۳۳۲ و سقوط دکتر مصدق و دوره ی دوم بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ است. در دوره ی اول، مهندس بازرگان به هیچ حزب سیاسی به جز حزب ایران، برای مدت بسیار کوتاه نپیوست، در حالی که با بسیاری از رهبران احزاب ملی، نظیر حزب ایران، دوست بود. در باشگاه حزب سخنرانی می کرد. با جبهه ی ملی اول و جنبش ملی شدن نفت کاملاً موافق بود و با آن همراهی می کرد. به اصالت ملی دکتر مصدق اعتقاد داشت.

دعوت دکتر مصدق را برای اداره ی صنعت عظیم نفت قبول کرد. اما او یک مبارز فعال سیاسی نبود. بلافاصله پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، نهضت مقاومت ملی ایران، با شرکت شخصیت های برجسته و احزاب ملی به وجود آمد و مهندس بازرگان هم به نهضت مقاومت ملی پیوست و به دنبال او و به تبعیت از او، اکثریت قریب به اتفاق اعضای انجمن اسلامی دانشجویان و همه ی جوانانی که در کنار انجمن و یا در مسجد هدایت فعال بودند، به نهضت مقاومت ملی پیوستند.

بازرگان در سال های ۱۳۴۰ به بعد، در تأسیس و رهبری نهضت آزادی ایران و در نهایت مشارکت در مهندسی انقلاب اسلامی ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ نقش مؤثری داشته‌است.