کتاب حاضر، سمفونی عاشقانه‌ای است که انگیزه‌های نگارش آن از متون شرقی- ایرانی گرفته شده است. هستی متعالی این انگیزه‌ها از آغاز در رفتار متفکرانه و دیالوگ‌های کوتاه کاراکترهای رمان، شورانگیز است. حوادثی که در مسیر سرنوشت بازیگران روی می‌دهد، مهر سرنوشتی آشنا و در عین حال اسرارآمیز بر پیشانی دارند. در بخشی از این داستان می‌خوانیم: «روزی اتفاق بسیار عجیبی افتاد. می‌توانستم صدای نفس کشیدن گل‌ها را بشنوم.

چند روزی این مسأله ادامه پیدا کرد. گاهی از نفس آن‌ها نسیم خنکی جاری می‌شد، نسیمی که در گیسوانم جربان می‌یافت و انگار می‌خواست رد پای گذشته‌ها را از ذهن من دور بریزد.»