توضیحات

پنجاه لطیفه از عبید زاکانی قزوینی به ضمیمه گلچینی از سروده‌های دکتر دبیرسیاقی قزوینی

خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی شاعر و لطیفه‌پرداز نامدارایران در قرن هشتم هجری است. وی ازخاندان زاکانیان بوده و زاکانیان تیره‌ای از اعراب هستند که به قزوین مهاجرت کرده و آنجا ساکن شده بودند. وی به لحاظ وضعیت اجتماعی آن روزگار، به طنز روی آورد و نظم و نثر خود را وسیلهٔ حمله به عرفها و عادات نادرست و مفاسد و معایب طبقهٔ مشخصی از اجتماع قرار داد. وی در حدود سالهای ۷۷۱ و ۷۷۲ هجری قمری زندگی را بدرود گفت. از آثار برگزیدهٔ او می‌توان به مثنوی عشاق‎نامه، کتاب اخلاق‌الاشراف، ریش‌نامه، صد پند، لطایف و ظرایف، رسالهٔ دلگشا و بالاخره منظومهٔ معروف موش و گربه اشاره کرد….

درویشی به دهی رسید. دید که جمعی از کدخدایان بر سر سفره ای رنگین نشسته اند. گفت:« مرا چیزی دهید؛ وگرنه به خدا قسم با ده شما همان می کنم که با ده قبلی کردم.»
کدخدایان ترسیدند و هرچه می خواست به او دادند؛ مبادا که ساحری باشد و خانمانشان ویران کند.
بعد از خوردن غذا، درویش راه خود را گرفت تا برود. از او پرسیدند:« با ده قبلی چه کردی؟»
گفت:« از آنان چیزی خواستم، ندادند. پس رهایشان کردم و به اینجا آمدم. اگر شما هم نمی دادید، به دهی دیگر می رفتم!»

کتاب های عبید زاکانی

کتاب های محمد دبیرسیاقی

🔖 book_keywords : دانلود فایل pdf پنجاه لطیفه نوشته محمد دبیرسیاقی، عبید زاکانی