«یادگار یک شب» در سال ۱۳۰۴ توسط مطبعه نمایندگی اتحاد جماهیر شوروی در تهران منتشر شد؛ در آن سالها دولت شوروی بودجه کلانی برای فعالیت تبلیغی و فرهنگی در ایران اختصاص داده بود.
قهرمان یادگار یک شب هم، مانند تهران مخوف، فرخ است که این بار درادامه ماجرای عاشقانه‌اش درگیر منازعات سیاسی و تاریخی می‌شود. او که در پایان « تهران مخوف» بنا بود، برای حبس به کلات نادری فرستاده شود و توسط روستاییان در راه نجات یافته، به عنوان پیشکار حسینعلی‌خان، ارباب بی‌سواد روستا که با رشوه به سمت کنسولی رسیده، نخست به عشق‌آباد و سپس به باکو می‌رود و چند ماه پس از ورود او، شهر در اختیار نیروهای انقلابی وابسته به ارتش سرخ قرار می‌گیرد. در باکو، فرخ با انقلابیون سوسیالیست ایرانی آشنا شده و با وجود اینکه از « انقلابی که جمعی را از میان برده و در عین حال توده ملت را در زجر گذارد و عده دیگری را جانشین سابقین نماید.»، بیمناک است.
نوشتار مشفق کاظمی بازتابی است از تناقضات تجددخواهی آن عصر: از یک سو خود را مروج خردگرایی و دشمن خرافات می‌داند و از سویی قهرمانانش براساس دریافتهای قلبی لحظه‌ای، قضاوتهای درست انجام می‌دهند و از حوادث آینده پیش آگاهی می‌یابند.