کتاب صوتی باران سیاه اثر ماسوجی ایبوسه درد و رنج‌های قربانیان فاجعه‌ی بمب اتمی در شهر هیروشیما و ناکازاکی را به تصویر می‌کشد.

باران سیاه (Black Rain) در واقع وصیت‌نامه‌ی ادبی ماسوجی ایبوسه است که کنز ابورو اوشه او را بزرگ‌ترین نویسنده قرن بیستم ژاپن نامیده است. باران سیاه از سوی روزنامه‌ی یومیوری ژاپن عنوان “شفاف‌ترین و عمیق‌ترین تصویری که از فاجعه‌ی هیروشیما در ذهن ادبیات نقش بسته” را دریافت کرده است.

ایبوسه (Masuji Ibuse) تا سال‌های زیادی پس از فاجعه‌ی اتمی هیروشیما درباره‌ی آن‌چه بر زادگاه و مردمش گذشت سکوت کرده بود، اما سرانجام سکوتش را شکست و باران سیاه را نوشت، او درباره‌ی انگیزه‌ی نوشتن این رمان گفته است: «آخرش فکر کردم، باید در مخالفت با جنگ چیزی بنویسم. باران سیاه داستانی است که بعد از جنگ ویتنام نوشتم.»

باران سیاه ریشه در واقعیت دارد و نویسنده براساس مستندات تاریخی درباره‌ی آن‌چه بر زندگی آدم‌های ناحیه‌ی هیروشیما گذشت، آن را نوشته است. در این کتاب ایبوسه زندگی خانواده‌ای روستایی را دست‌مایه قرار داده است، زندگی دختری به نام یاسوکو که با خانواده‌ی عمه‌اش زندگی می‌کند و شوهرعمه‌اش سرپرستی او را به عهده گرفته است.

جان هرسی روزنامه‌نگار مشهور مجله‌ی نیویورکر و نویسنده‌ی کتاب هیروشیما، این رمان را جان‌بخشی به کابوس‌های مردمی می‌داند که بمب اتمی آمریکا به سر ساکنان این مناطق آورد.