نامه به کودکی که هرگز زاده نشد (به ایتالیایی: Lettera a un bambino mai nato) رمانی به زبان ایتالیایی از اوریانا فالاچی، نویسنده و خبرنگار ایتالیایی است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.

این کتاب با زاویه دید اول شخص و در قالب نامه‌ای از راوی داستان، یک زن جوان که گویا خود فالاچی است، با جنینی که در رحم خود باردار است نوشته شده که فرزند نازاده‌اش را از مصیبت‌های دنیا و بی‌رحمی آن آگاه می‌کند.

این کتاب تا ژانویه ۲۰۰۷ بیش از ۴ میلیون نسخه (بدون احتساب کپی‌ها) فروش داشته‌است.

این کتاب در باره زنی است که حامله می‌شود، و در میان حیات و عشق ورزیدن یا سقط فرزندش دچار تردید می‌شود.
اوریانا در سر آغاز این کتاب می‌گوید: “دلیلی‌ برای‌ دروغ‌ گفتن‌ نیست‌! من‌ مانند بسیاری‌ از هم‌جنسانم‌ حقیقت‌ را انکار نمی‌کنم‌: آن‌چه‌ از زبان‌ قهرمان‌ این‌ کتاب‌ حکایت‌ کرده‌ام‌، ماجرایی‌ست‌ که‌ ـ در زمانی‌ نه‌ چندان‌ دور ـ برای‌ خودم‌ اتّفاق‌ افتاده‌! من‌ حامله‌ شدم‌، به‌ طفلی‌ که‌ در شکم‌ داشتم‌ عشق‌ ورزیدم‌ و…”
او در این میان به نگرانی اش راجع به به دنیا آمدن فرزندش در دنیای بی رحم کنونی می‌پردازد:
“مدام‌ این‌ سوال‌ ترس‌ناک‌ برام‌ پیش‌ می‌اومد که‌: نکنه‌ دلت‌ نخواد به‌ دنیا بیای‌ و متولّد بشی‌؟ نکنه‌ یه‌ روز سرم هوار بزنی که‌: کی‌ گفته‌ بود منوبه‌ دنیا بیاری‌؟ چرا درستم کردی‌؟ چرا؟”…