در کتاب حاضر، با اتکا به تئوری رئالیستی ثبات «هژمونیک» (سیاست رفتاری)، به ارائه تحلیل درباره استراتژی امنیتی مداخله گرانه آمریکا در عرصه بین المللی طی دوره پس از جنگ سرد، پرداخته شده است. در این کتاب، مداخله گرایی با مفهومی فراختر از مداخله قهرآمیز نظامی تعریف شده است. بدینمعنی که تمامی دخالتهای مستقیم یا غیرمستقیم نظامی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی به منظور ایجاد تغییر در کشوری دیگر، خارج از اراده مستقلانه مقامات تصمیمگیر در آن کشور را دربرمیگیرد. شاید چنین تصور شود که تمامی کشورها به نوعی اهداف مداخله گرانه آمریکا هستند، اما لازم به تصریح است که در این کتاب، مداخله در برابر کشورهایی مطرح میشود که به نوعی با هژمونی آمریکا هماهنگی لازم را ندارد. در منظومه تحلیلی این کتاب، دفاع از امنیت کشوری، هژمونیجویی امنیتی نظامی و هژمونیجویی سیاسی ایدئولوژیک، در جایگاه متغیرهای فرعی و همچنین هژمونیجویی اقتصادی در جایگاه متغیر اصلی، مورد بررسی قرار میگیرند. بدینترتیب در کتاب، متغیرهای اقتصادی به عنوان محرکهای اصلی توسعه مداخلگرایی آمریکا به حساب آمده است. به نظر میرسد با توجه به نقش این هژمونی، آمریکا ناگزیر از گرایش بیشتر به اهرمهای مداخله گرایانه بدون تقید جدی به چهارچوبهای مشروع بین المللی خواهد بود.