مرحوم آیه‌الله ملاعلی معصومی همدانی از علمای معاصر شعر را وسیله‌ای برای ژرفا بخشیدن به اندیشه‌ها و عقاید ناب اسلامی می‌دانست و در مواقع مقتضی از این هنر بهره‌ می‌جست و گاه نیز درباره‌ی برخی سروده‌ها اظهارنظر می‌کرد. وی گاهی با تخلص فنا نیز شعر می‌سرود. وی از زبان شعر در تعلیم و تربیت شاگردان خویش بهره می‌گرفت.

البته جز یک غزل و چند بیت مثنوی، انتساب دیگر سروده‌ها به وی قطعیت ندارد. کتاب حاضر نگاهی است به زندگی و قریحه‌ی شاعری مرحوم آیه‌الله ملا علی معصومی همدانی به همراه نقد غزلی از او، رویکرد دیگران به اشعار وی و شرح اصطلاحات عرفانی به کار رفته در سروده‌های او.