برای شرکت در یک سمپوزیوم تخیلی که هدف آن تشخیص و یافتن درمان جدی برای وضع بشری و جنون خودکشی انسان است، مطابق معمول گروهی از متخصصان برجسته، نویسندگان نامدار و استادان عالیقدر دانشگاهی هجوم می آورند. طی روزهای خوب یک تابستان، در آستانه سومین جنگ جهانی، دوازده دانشمند، که به دقت از میان دانشمندان انتخاب شده اند، درباره مسائل مطرح شده به بحث می پردازند.

آنها درمانهایی پیشنهاد می کنند که از دردهایی که باید بهبود ببخشند، خطرناک تر است. شخصیتی که ظاهرا سخنگوی نویسنده است، ناامیدی را می پذیرد ولی غم و اندوه را رد می کند: ” به صرف اینکه دهشتی، که بشریت را تهدید می کند، ذهن ما مشوّب می سازد، آیا باید خود را از لذت زندگی محروم کنیم؟”