شماره بازیابی: ‮‭۱۲۹‬ک‬
شماره مدرک کتابخانه مجلس: ‮‭۱۰-۱۷۱۹۷‬‬
زبان اثر: فارسی
عنوان و نام پدیدآور: گلشن راز = گلشن محمودی [نسخه خطی]/ از: محمود بن عبدالکریم شبستری (۷۲۰ق.)
کاتب: : محمد الفقیر (کاتب از بدی ایام شکایت کرده است)
تاریخ کتابت: ٬ رجب ۱۲۶۶ق.
قطع: ‮؛ ‭۸۰‬ص٬ ‭۱۲‬سطر٬ ‭۱۲/۷‬*‭۱۹/۵‬ سم‬.
یادداشتهای کلی: این منظومه بارها به چاپ رسیده است و شروح متعددی بر آن نگاشته‌اند.
آغاز، آغازه، انجام، انجامه: ۱به نام آنکه جان را فکرت آموخت/ چراغ دل به نور جان برافروخت.
۲… به نام خود چو کردم ختم الان/ الهی عاقبت محمود گردان.
تزئینات متن:عناوین شنگرف.
تزئینات نسخه:صفحات مجدول به زر و سیاه.
تزئینات جلد:تیماج قهوه‌ای سوخته مجدول حاشیه گرهی.
ماخذ فهرست: جلد ۱/ ۴۰، صفحه ۱۱۲٫
یادداشتهای مربوط به مشخصات ظاهری اثر: نوع خط:نستعلیق خوش.
یادداشتهای مربوط به نمایه ها، چکیده ها و منابع اثر: نک: گلپایگانی قم ۶/ ۳۴۱۸؛ الهیات مشهد ۱/ ۲۷۵ و ۳/ ۱۰۰۴؛ سپهسالار ۵/ ۴۶۴؛ گوهرشاد ۲/ ۵۳۳ و ۲/ ۶۱۴ و ۳/ ۱۱۰۵؛ مجلس ش ۶۶۶ – ۲/ ۷۶۸۴٫
یادداشتهای مربوط به خلاصه یا چکیده: به سال ۷۱۷ق. امیر حسین فرزند عالم هروی٬ هفده پرسش عرفانی در هفده بیت نزد شبستری به تبریز فرستاده استو او به دستور پیر خود بهاءالدین یعقوب تبریزی چند بیتی در پاسخ او سروده سپس به آنها افزوده تا به نهصد بیت رسانده و بدین نام خوانده است. این مثنوی به زبان‌های ترکی٬ انگلیسی٬ آلمانی و اردو ترجمه شده و آقای احمد گلچین معانی «گلشن راز و شروح مختلف آن» را نشان داده است.
عنوانهای گونه گون دیگر: گلشن محمودی
موضوع (اسم عام یا عبارت اسمی عام): عرفان
محل و شماره بازیابی: ۱۲۱۰۵۱۳