توضیحات

مهستیِ گَنجَوی بانوی شاعر ایرانی بود که در سده پنجم و ششم هجری می‌زیسته است.

زادگاه مهستی شهر گنجه بوده‌است و هم‌دوره با غزنویان بود. در چهارسالگی پدرش او را به مکتب‌خانه فرستاد و چون استعدادی سرشار داشت در ده‌سالگی با ادب زن دانشمند بیرون آمد.

او چنگ و عود و تار را به زیبایی می‌نواخت. شهرت او بیشتر به خاطر رباعیاتش است. وی در سروده‌هایش زنی فتنه‌گر و زیبا بوده است که عشاق فراوانی داشته، از جمله امیر احمد تاج‌الدین بن خطیب که فرزند خطیب گنجه بوده و عاقبت او به عقد او درمی‌آید.

ابن خطیب مانند همسرش طبع شعر داشته و رباعیاتی نیز از او باقی مانده‌است. درگذشت وی را به سال ۵۷۶ یا ۵۷۷ نوشته‌اند.

مهستی به علت ابتکاری که در انتخاب موضوع ترانه‌های خود و وصف صاحبان پیشه‌های گوناگون و سرگرمی‌های مختلف مردم روزگار خود به کار برده، پیشرو نوع خاصی از شعر شناخته می‌شود که بعدها در عصر صفوی رواج بیشتر یافته و شهرآشوب نام گرفته‌است.

🔖 book_keywords : دانلود فایل pdf دیوان مهستی گنجوی نوشته مهستی گنجوی ترجمه مصحح: طاهری شهاب