بخش‌هایی از دوران باستان تا فئودالیسم تمرینی پایدار در جامعه‌شناسی تاریخی است که نشان می‌دهد چگونه جوامع برده‌محور یونان باستان و روم در نهایت به جوامع فئودالی قرون وسطی تبدیل شدند.

در جریان این مطالعه، اندرسون قدرت توضیحی ماتریالیسم تاریخی را تأیید و تصحیح می کند، در حالی که نور شگفت انگیزی را بر جهان باستان، تهاجمات ژرمن ها، جامعه عشایری و مسیرهای مختلف طی شده به فئودالیسم در شمال، مدیترانه، شرق و غرب می افکند.

اندرسون از طریق این اثر و جلد همراه آن، تاریخ مارکسیستی توسعه سیاسی غرب را ارائه می‌کند که خوانندگان را از اولین تکان‌های آگاهی سیاسی در جهان کلاسیک تا ظهور سلطنت‌های مطلقه در اروپا و تولد دوران سلطنت می‌برد.

نویسنده با همسویی با دیدگاه‌های ماتریالیستی تاریخی خود، نظریه‌ای مدون در مورد انتقال شیوه تولید در جهان یونانی-رومی (و به‌ویژه رومی) به فئودالیسم، که معمول‌ترین شکل آن (به گفته اندرسون) در اروپای غربی ظاهر شد، می‌سازد.

به موازات این توصیف، نویسنده تلاش می‌کند توضیح دهد که چرا ساختارهای فئودالی در اروپای شمالی و شرقی و همچنین بالکان با مدل اروپای غربی خود متفاوت بوده است.