در این کتاب گویش راجی یا «رایجی» هنجن مورد توجه قرار گرفته است. هَنجَن یا با گویش محلی هِنجِن دهی است پای‌کوهی از دهستان برزرود در حومه شهرستان نطنز کاشان.

هدف این است تا پیش از جایگزین شدن زبان فارسی معیار به جای زبان راجی و تبدیل این گویش به مجموعه‌ای از اسامی و لغات عامیانه در خاطره روستاییان، به یادداشت ویژگی‌های آن پرداخته شود.

با توجه به اینکه مؤلف خود سال‌ها به این گویش متکلم بوده است، کوشش شده تا ضبط کلمات از سیاق و زبان اهل سواد و ادب محلی مایه داشته و گامی فراتر از گردآوری اصطلاحات عامیانه و روزمره از زبان سالخوردگان و آفتاب‌نشینان روستا باشد که برای رفع حوائج جاری و حسب عادت حتی واژه‌های تازه فارسی و زبان‌های بیگانه را با لهجه محلی به کار می‌برند.