از متن کتاب:
نفسی بلند کشید؛ ریه هایش را با هوای لطیف نخستین روزهای پاییز انباشت. سپس سیگاری روشن کرد. دود را آهسته و حلقه حلقه بیرون داد. گفتی می خواست ته مانده بوی اتر را که هنوز در سینه اش بود بیرون بدهد.

پکی دیگر ولی کوتاهتر زد و آنوقت به سیگار بی علاقه شد. دستی به جیب برد، از روی آستر نازک شلوار تیزی و سردی کلیدها را احساس کرد. بیرونشان آورد و به سوی اتومبیل خود که زیر سایه تنها درخت خرمای بیمارستان جا داده شده بود رفت. بارانی اش را روی صندلی عقب انداخت. پشت فرمان جا خوش کرد و موتور را به راه انداخت…