سهم سگان شکاری با نام اصلی ذِبح، رمانی است از نویسنده، نمایش نامه نویس، روزنامه‌نگار فرانسوی، امیل زولا، که در سال ۱۸۷۲ در فرانسه منتشر شد، این کتاب دومین جلد از مجموعهٔ ۲۰جلدی روگن ماکار است، این کتاب در بعضی از ترجمه‌های انگلیسی هم به نام پس ماندهٔ غذا ترجمه گردیده است. کتاب شرح زندگی و گذران روزگار به زعم زولا تازه به دوران رسیده‌ها در زمان امپراتوری دوم فرانسه است، تقریر داستان کتاب به شکلی است که به نوعی به افت بازسازی بافت پاریس در سال‌های ۱۸۵۰ تا ۱۸۶۰ می‌پردازد، ترجمهٔ تحت‌الفظی اثر در فرانسه به معنی صحنهٔ بعد از شکار است که سگ شکاری، بعد از سقوط شکار، به دنبالش می‌رود تا آن را بیابد.
در سهم سگان شکاری بیش از چهل شخصیت، با چهره ها و منش های گوناگون، مورد بررسی قرار می گیرند ولی همانطور که زولا خود در مقدمه می گوید، سه قهرمان اصلی، مورد توجه بیشتری هستند:
اریستیدرو گن، معروف به ساکار، فرد نادرستی است که اخلاق و زن و فرزند را در پای خدای زر قربانی می کند و به هیچ اصل و قاعده ای پایبند نیست. ماکسیم، پسر او، قرتی زن سیرتی است که خوی پدر را به ارث برده و به او نیز رحم نمی کند. رنه، طبیعت آماده ای است که قربانی این محیط می شود.
شاید مهمترین شخصیت قصه شهر پاریس باشد. زولا که به این شهر دلبسته است، آن را در فصل های مختلف با رنگهای گوناگون وصف می کند و از خرابی آن رنج می برد و رونق تازه آن را می ستاید…