«اشک سبلان» عنوان بامسمایی است که نویسنده‌ی کتاب برای توصیف دلاوری‌های زنان و مردان سرزمین آذربایجان از آن بهره برده است؛ دلاورمردان و شیرزنانی که سرنوشت آنها در یک شرایط خاص تاریخی رقم خورده است؛ شاید هم وجه تسمیه آن اشاره به مرد اول حکومت ملی دموکراتیک آذربایجان است که در قامت و استواری سبلان، ولی با چشمان گریان تصویر شده است؛ می‌توان این طور نیز تعبیر کرد که نویسنده به تاسی از دلاوری‌های فرزندان صدیق و مبارز‌ مردم که قربانی فتنه‌ها شده‌اند این عنوان را برگزیده است تا در سراسر رمان تصویرگر مقاومت‌های مردم سرزمین خویش در برابر نامردمان باشد و عشق به مردم، وفاداری به آرمان‌های بشری را با عدالت‌جویی و آزادی‌خواهی یک ملت درهم آمیزد.
هر چه باشد «اشک سبلان» رمانی ا‌ست تاریخی و سیاسی که مضمون ‌و متن آن در بستر یک شرایط اجتماعی واقعی و در دوره‌ای از تاریخ مبارزاتی مردم آذربایجان شکل گرفته است؛ دوره‌ای که آرمان‌های انساندوستانه، ملی و دمکراتیک مطرح در آن واجد ارزش‌های سیاسی و اجتماعی قابل احترام بوده است؛ ارزش‌هایی که در شرایط فعلی نیز به گونه‌ای شاهد ظهور و بروز آن در حیات سیاسی و اجتماعی مردم هستیم.
در رمان دو جلدی «اشک سبلان» که ظاهرا جلدهای بعدی نیز خواهد داشت نویسنده عرصه‌ای از تاریخ تحولات سیاسی و اجتماعی ایران، بخصوص آذربایجان را سوژه‌ی خود قرار داه که با به خون کشیده شدن حکومت ملی و دموکراتیک آذربایجان آغاز، با کودتای آمریکایی ۲۸ مرداد ۳۲ و عواقب اجتماعی و سیاسی آن ادامه یافته و با حوادث منجر به انقلاب بهمن ۵۷ گره می‌خورد.