این رساله پارسی نبشت که شاید در نوع یگانه باشد تالیف نویسنده ناشناخته ای است.مولف در خطبه خود را سلطان محمود بن محمد بن محمود معرفی کرده است.مجموعه اطلاعات مندرج در این رساله خوب می نمایاند که مولف در محیط فرهنگی ماوراء النهر پرورش یافته و فردی ملا بوده است.

نام کتاب به خوبی گویای موضوع آن است یعنی در اخلاق و آداب خوردن و مهمانی رفتن و مهمانی کردن است.در این کتاب آنچه بر قلم مولف رفته است اغلب بر اساس مبانی و موازین و معیارهای مذکور در کتب احادیث و احکام و فتاوی و مآخذ دینی و قسمتی هم مبتنی بر امهات عمده متون متصوفه است.
این اثر در پنج باب تنطیم شده است: در بیان معنی حلال و حرام ، در بیان فضایل و مثوبات حلال خوردن و رذایل و عقوبات حرام خوردن ، در بیان فضیلت و مثوبات طعام دادن مسلمانان و رعایت حال اخوان ، در بیان آدابی که لازم است رعایت آن بر مهمان ، در بیان آداب طعام خوردن.