مَنسفیلد پارک داستانی از جین آستن است. این داستان بین سال‌های ۱۸۱۱ تا ۱۸۱۳ در کلبهٔ چاوتون نوشته شده و در ژوئیه ۱۸۱۴ منتشر شده‌است. به سبب شهرتی که جین آستن با انتشار دو رمان عقل و احساس و غرور و تعصب پیدا کرده بود، منسفیلد پارک به سرعت به فروش رسید و در سال ۱۸۱۶ تجدید چاپ شد.

بسیاری از منتقدان منسفیلد پارک را اثری متفاوت از بقیهٔ آثار جین آستین دانسته‌اند، و بسیاری از خوانندگان رمان‌های جین آستین با خواندن منسفیلد پارک به حیرت افتاده‌اند و برخی آن را اثری برتر دانسته‌اند (که در زمانهٔ ما این نظر رواج بیشتری دارد) و برخی دیگر، برعکس. در این رمان، آداب و رسوم و مراوده‌های اجتماعی در بسیاری از موارد با اصول اخلاقی در تعارض قرار می‌گیرند.

زرق و برق‌های ظاهری در برابر فضیلت‌های اخلاقی رنگ می‌بازند. آدم‌ها دو دسته‌اند: دسته‌ای از آن‌ها از خواست‌ها و امیال خود تبعیت می‌کنند، اما دسته‌ای دیگر به وظایف خود پایبند می‌مانند. جین آستین در این رمان نشان می‌دهد که میان آنچه می‌خواهیم انجام دهیم و آنچه باید انجام دهیم چه تفاوت‌هایی وجود دارد. این رمان چندین بار به فیلم‌های تلویزیونی و سینمایی درآمده.

«منسفیلد پارک» روایت دغدغه‌ها و مشکلات شخصیت اول داستان است و نویسنده در کنار زندگی شخصی او، موضوعات مختلف فرهنگی، اجتماعی و انسانی را مرور می‌کند.

فانی شخصیت محوری داستان و دومین فرزند از خانواده‌ای ۱۱ نفره است. او مجبور شده در منسفیلد پارک به همراه خاله‌هایش زندگی کند.

او دختری حساس، خجالتی، باهوش و اخلاق‌گراست. «منسفیلد پارک» اثری کاملا متفاوت از آثار جین آستن است. در خانه‌ای مجلل در منسفیلد پارک، افرادی گرفتار روابطی عاشقانه و محرمانه می‌شوند.