هنگامی‌که دزیره از این موضوع اطلاع یافت به ناپلئون نوشت که: “تو زندگی مرا به سوی بدبختی سوق دادی و من هنوز ناتوان از فراموش کردن تو هستم.”
اما دزیره چندی بعد با ژنرال ژان باتیست برنادوت ازدواج کرد. ژنرال برنادوت فردی بود مدیر، با تجربه و کار آزموده، او جنگ‌های پیروزمندانه و افتخارآمیزی انجام داد و به خاطر خوشنامی خود از طرف مجلس ملی سوئد به ولایتعهدی آن کشور برگزیده شد و سپس در سال ۱۸۱۰میلادی رسما پادشان آن کشور گردید.
دزیره در سال ۱۸۲۹میلادی تاجگذاری کرد و ملکه کشور سوئد شد. او شوهرش را در سال ۱۸۴۴میلادی از دست داد و بیوه شد و پسرش اوسکار جانشین پدر گردید. دزیره بعد از فوت شوهرش چندین بار سعی کرد که از مقام خود استعفا دهد تا به نزد خانواده خود که سال‌ها بود در ایالت لوئیزیانای آمریکا می‌زیستند برود اما ملت سوئد اجازه این کار را به او ندادند.
سرانجام او یک سال پس از مرگ تنها فرزندش اوسکار که بعد از پدرش به عنوان اوسکار اول بر تخت نشسته بود، در سال ۱۸۶۰میلادی در سن ۸۳ سالگی بعد از بازدید از اپرا در قصر استکهلم زندگی را بدرود گفت و پیکرش را در کنار مزار همسرش در کلیسای لوتران به خاک سپردند.