آرزوهای برباد رفته (به فرانسوی: Illusions perdues) نام رمانی است دنباله دار که توسط انوره دو بالزاک، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده‌است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.

 این رمان در آن زمان به اوج و رفعت بی همتایی دست می یابد زیرا بالزاک دورنگر است و فراتر را می بیند.او در می یابد که پایان قهرمانی تحول بورژوایی در فرانسه در عین حال به معنای آغاز خیزش عظیم سرمایه داری فرانسه است.آرزوهای برباد رفته حماسه ی تراژی- کمیک سلطه سرمایه بر ذهن است.

تبدیل ادبیات به کالا درونمایه ی این رمان است و تحقق بسیار گسترده ی این روند سلطه ی سرمایه بر ذهن ،تراژدی عام نسل پس از ناپلئون را در درون چارچوبی اجتماعی جای می دهد که بالزاک بسیار ژرف آن را درک کرده است. بالزاک این فرایند تبدیل ادبیات به کالا را با تمامی ابعاد و جوانبش ترسیم می کند از تولید کاغذ گرفته تا باورها ،اندیشه ها و احساسات نویسندگان همه و همه به کالا تبدیل می شود و بالزاک نیز به ذکر کلی پی آمدهای فکری و نظری این سلطه ی سرمایه داری بسنده نمی کند بلکه در تمامی عرصه ها فرایند واقعی سرمایه داری شدن را در تمام مراحل و با همه ی خصوصیات و تعیین هایش آشکار می سازد.

بالزاک یکی از هوشمندترین نویسندگانی است که جهان تاکنون به خود دیده است اما هوشمندی او به عبارت پردازی های درخشان و گزنده محدود نمی شود بلکه در آشکار سازی چشمگیر امر اساسی و در تنش بی نهایت عناصر متضاد این امر اساسی جلوه گر می شود.

در بخشی از داستان می‌خوانیم: جوانان دلربا، طناز، پر تجمل خانواده‌های محله‌ی سن ژرمن را دید که می‌گذشتند، همه وضعی مخصوص به خود داشتند که از حیث ظرافت اندام، تجمل لباس و وضع سیمایشان همه را مانند یکدیگر می‌کرد و همه به واسطه‌ی مخلفاتی که هر یک از ایشان برای جلوه‌ی خود اختیار کرده بود با هم اختلاف داشتند.

همه‌ برتری خود را به وسیله‌ی یک صحنه‌سازی برجسته می‌کردند که در پاریس جوان به همان اندازه زنان از آن آگاهند. لوسین امتیازات صوری گران‌بهایی را از مادر خود ارث برده بود که برتری‌های آن در چشم وی نمایان بود، اما این طلا در میان کلوخه خود بود و به کار نیفتاده بود. موهای سرش را بد زده بودند…