کتاب ناپلئونی کوچک، اثری نوشته ی ویکتور هوگو است که نخستین بار در سال ۱۸۵۲ منتشر شد.

این کتاب، اثر تأثیرگذاری است که هوگو در آن، حاکمیت ناپلئون سوم، امپراتور فرانسه، را به باد انتقاد می گیرد و محکوم می کند.
هوگو بیشتر زمان حکومت ناپلئون سوم را در جزیره ی گرنسی در تبعید به سر برد و انتقادهایش از حاکمیت، از آن جهت از اهمیت ویژه ای برخوردار بود که او یکی از برجسته ترین فرانسوی های زمانه ی خود به حساب می آمد و افراد بیشماری برای او احترام قائل بودند.
کتاب ناپلئونی کوچک دربردارنده ی مفهوم ۲+۲=۵ به عنوان نشانه ای از انکار حقایق توسط نهاد قدرت است؛ مفهومی که بعدها توسط جورج اورول در شاهکارش، رمان «۱۹۸۴»، مورد استفاده قرار گرفت.