جورج اورول در این کتاب در نهایت سادگی، ظریف‌ترین ویژگی‌های جامعه و انسان‌های عصر ما را بیان می‌کند. او هرگز در صدد خلق شخصیت‌های قهرمان و خدشه ناپذیر نیست.

او جامعه و انسان‌ها را آن‌گونه که می‌بیند بیان می‌کند نه آن‌گونه که به مذاق فلسفه‌بافان عصر حاضر سازگار است. در عین بیان حالات و روحیات آدمی و تمامی گرایش‌های فطری و طبیعی انسان، اگر خوب دقیق شوید، گستاخانه به کلیسا، سلطنت، مارکسیسم و اگزیستانسیالیسم دهن‌کجی می‌کند. انسان آن‌گونه که هست و نه آن‌گونه که می‌گویند!

در این اثر شخصیتی که ظاهرا این ماجرای ساده و در عین حال جذاب را در جریان‌های اجتماعی سال‌های قبل و بعد جنگ جهانی اول تعریف می‌کند، یک آدم معمولی است، آدمی مثل من و شما. گاه افسرده و خندان گاه متفکر و گاه بی‌تفاوت، زمانی انسان دوست و مهربان و زمانی شیاد و دروغگو، اما نه آن‌قدر دروغگو که این واقعیات را انکار کند…